บทความของมิสชั่น ฉบับที่15

การเว้นวรรคงานธรรมทูต           สวัสดีครับผู้อ่านที่รัก ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา ในกัมพูชามีการเปลี่ยนแปลงจำนวน ธรรมทูตอยู่พอสมควร ซึ่งนับเป็นช่วงเวลาที่สำคัญของธรรมทูตมาก ในธรรมทูตของคณะธรรมทูตไทย ได้พูดถึงการหยุดพักจากการงานในระยะเวลาหนึ่ง เพื่อการการศึกษาต่อ ไว้ว่า ข้อ D 47 เลข 1 ไว้ว่า “การอบรม อย่างต่อเนื่องรวมไปถึงมุมมองต่างๆของการฝึกอบรมธรรมทูตเข้าด้วยเช่นการอบรม ในด้านฝ่ายจิตเทววิทยาด้านงานอภิบาลและด้านมนุษยศาสตร์         การปรับปรุงงานอภิบาลให้ทันสมัยของธรรมทูตจะต้องทำได้ ในบริบทของพระศาสนจักรท้องถิ่นที่พวกเขาและหมู่คณะทางานอยู่อย่างไรก็ตามการ ฟื้นฟูในด้านฝ่ายจิตนั้นต้องคู่ควรกับการเรียกร้องพื้นฐานของคณะฯเป้าหมาย ทั้งสองจะต้องเสริมความสมบูรณ์ซึ่งกันและกัน” ซึ่งในแต่ละคณะชีวิตนักบวช หรือคณะชีวิตผู้แพร่ธรรม ก็มักจะมีข้อกำหนดนี้อยู่ด้วย           การเปลี่ยนแปลงนี้ เคยเกิดกับผมโดยส่วนตัว เมื่อต้องออกจากพื้นที่งานด้วยความอาลัย ด้วย ความห่วงใย ด้วยความกังวล เพราะอะไรหลายๆ อย่างก็ยังไม่เสร็จเรียบร้อยดี แต่เมื่อผู้ใหญ่ของคณะ เห็นว่า ผมควรออก ก็ทำให้ผมเตรียมรับสิ่งใหม่ๆจากพระเจ้า ในช่วงการศึกษาต่อในต่างประเทศ ในกลุ่มของแขวงกัมพูชา เราเพิ่งทำการเลี้ยงส่ง ให้กับพ่อไตรรงค์ มุลตรี สงฆ์ ธรรมทูตสังกัด สังฆมณฑลราชบุรี เป็นพระสงฆ์หนุ่มที่กระตือรื้อร้นในงานธรรมทูต เป็นคนที่มีความริเริ่มสร้างสรรค์...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่14

ใส่เกียร์เดินหน้า           ช่วงเดือนที่ผ่านมา มีประชุมเข้าเงียบประจำปี คณะธรรมทูตไทย พวกเราจากหลายเขตงาน ธรรมทูต ก็ได้มารวมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง สามวันแรกกับการประเมินผล การไตร่ตรองชีวิตธรรมทูต วันอาทิตย์ที่ 20 มกราคม 2014 เป็น วันครอบครัวธรรมทูต มีพี่น้องสัตบุรุษและเณรของคณะฯ ได้มาร่วม แบ่งปันกิจกรรมต่างๆ ที่ได้ทำ มีพระคุณเจ้าเกรียงศักดิ์ โกวิทวาณิช เป็นประธานในพิธีขอบพระคุณ หลังจากนั้นเราใช้เวลาเข้าเงียบอีกสามวัน โดยพระคุณเจ้าวีระ อาภรณ์รัตน์  มีเรื่องน่าสนใจมากมาย โดยเฉพาะ สมณลิขิตของพระสันตะปาปา “ความชื่นชมยินดีแห่งพระวรสาร” (EvangiliiGuadium) ที่ ช่วย ให้เราเปิดตัวเองออกต่อบุคคลรอบข้าง สังคม เป็นพระศาสนจักรที่เปื้อนฝุ่นและเจ็บตัว เพราะทำงาน ดีกว่าคิดแต่เรื่องภายในตัวเอง พระคุณเจ้าเอาสื่อสำหรับงานธรรมทูตหลายอย่างมาแบ่งปัน  หลังจากนั้น พวกเรา ก็แยกย้ายออกไปพื้นที่งานของแต่ละคนอีกครั้ง            ผมได้มีโอกาสไปเทศน์มิสชั่น ที่วัดพระนามเยซูที่ชลบุรีหนุนใจพี่น้องสัตบุรุษ ให้พยายาม...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่ 13

แด่คุณพ่อเดอนิสที่จากไป พี่น้องที่รัก ครับ ธรรมทูตคนหนึ่งแม้จะทำงานจนจบชีวิต แต่งานธรรมทูตของพระศาสนจักร จะต่อเนื่องไปอย่างไม่มีวันจบ ในประเทศมิสซังทั่วโลก มีการเสียชีวิตของธรรมทูตอยู่เสมอ ด้วยสาเหตุ แตกต่างกันไป สำหรับประเทศกัมพูชา นับตั้งแต่เปิดประเทศเป็นต้นมาหลังสงคราม พระศาสนจักร ค่อยๆ ก่อร่างสร้างตัวด้วยความเสียสละของธรรมทูตทั้งที่เป็นคณะชีวิตแพร่ธรรมและ คณะนักบวช จากประเทศต่างๆ ทั่วโลก ในเขตสามมิสซัง ตลอดสามสิบปีที่ผ่านนับแต่การเลือกตั้งครั้งแรกในปี 1993 มีธรรมทูตที่เสีย ชีวิตหลายท่าน เช่น คพ.มารีอาโน(PIME) ด้วยโรคหัวใจวาย, คพ.เวียนเนย์(MEP) ด้วยโรคชรา เป็นต้น ซึ่งส่วนใหญ่เสียชีวิตที่ประเทศบ้านเกิด       แต่ในกรณีของคุณพ่อเดอนิส นับเป็นกรณีแรก ซึ่งค่อนข้างขลุกขลัก และฉุกละหุก มาก เนื่องจากคุณพ่อได้เสียชีวิต เมื่อคืนวันพฤหัสฯที่ 19 ธันวาคม 2013 ก่อนคริสต์มาสไม่กี่วัน ซึ่งใน พินัยกรรมคุณพ่อได้เขียนไว้ให้ ฌาปณกิจที่กัมพูชา  ดังนั้น กำหนดการแรกคือ วันจันทร์ที่...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่ 12

การภาวนาเพื่อกระแสเรียก           ตลอดเดือนที่ผ่านมา คงมีไม่ข่าวใดที่น่ายินดีไปกว่าการที่พระศาสนจักรคาทอลิกกัมพูชา ได้มีพิธีบวชสังฆานุกรใหม่สององค์ คือ บร.มวง รัวะฮฺ มาจากมิสซังพระตะบอง และ บร.พาน โบเร่ย จากมิสซังกัมปงจาม เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2013 บราเดอร์ทั้งสองคนมาจากครอบครัวที่เป็นกัมพูชา มากๆ ซึ่งเป็นเรื่องน่ายินดี เนื่องจากในกัมพูชาคริสตชนส่วนใหญ่เป็นเวียดนาม จนบางครั้งก็อึดอัดที่จะ บอกว่า พระศาสนจักรคาทอลิกเป็นของคนเขมร อย่างไรก็ตามแต่เราก็พยายามให้มีพระสงฆ์นักบวช พื้นเมืองมากขึ้น ซึ่งนี่ก็เป็นพันธกิจอันดับแรกๆของงานธรรมทูต           เราไม่ได้สังฆานุกรใหม่ในวันเดียว แต่เป็นการลงทุนลงแรง ร่วมมือร่วมใจของผู้เกี่ยวข้องทุกคน ตั้งแต่ระดับผู้ใหญ่ลงมาในหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งในธรรมชาติของธรรมทูตที่นี่ คนทำงาน จะมาจาก คณะนักบวชและคณะแพร่ธรรม ที่หลากหลาย ดังนั้น นี่เป็นอีกความท้าทายหนึ่ง ที่บรรดาพระสงฆ์ และนักบวชตามวัดต่างๆ จะสนับสนุนกระแสเรียก ที่เป็นของพระศาสนจักรท้องถิ่น ซึ่งอีกส่วนหนึ่ง เราก็เคารพการตัดสินใจของเยาวชนเหล่านั้นด้วยว่า พวกเขาจะเลือกกระแสเรียกแบบใดด้วย           แต่สิ่งที่เห็นว่าเป็นการท้าทายคือ การทำอย่างไร ให้มีกระแสเรียกต่อเนื่อง...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่ 11

กัมพูชา ๒๐๑๓           เดือนตุลาคม ๒๐๑๓ เป็นเดือนที่ผมกลับมาเริ่มต้นงานธรรมทูตอีกครั้ง หลังจากหายหน้าหายตา ไปสามปี ที่กรุงโรม กลับมาพร้อมวัยวุฒิ และคุณวุฒิ ที่เพิ่มขึ้น แม้หน้าตาจะไม่เปลี่ยนไปมาก แต่เส้นผม ก็มีสีดอกเลามากขึ้น และความรู้ที่ได้ร่ำเรียน ซึ่งบวกเพิ่มกับความตั้งใจอีกครั้งที่จะรับใช้พระศาสนจักร ที่เพิ่งเกิดใหม่นี้ ซึ่งเมื่อหลายอย่างเปลี่ยน ช่วงนี้ จึงเป็นช่วงที่ผมต้องอัพเกรดข้อมูลอะไร ต่อมิอะไร หลายๆ อย่าง รวมทั้งรูปแบบการดำเนินชีวิตและการทำงานด้วย มีเรื่องราวมากมายตลอดสามปีที่ผ่านจากปากของคนที่รู้จักมักคุ้น ทั้งเพื่อนพี่น้องธรรมทูตไทยที่ ทำงานบากบั่นต่อสู้ตลอดมา กับเพื่อนธรรมทูตที่เป็นฆราวาส นักบวช และพระสงฆ์ ที่แบ่งปัน ประสบการณ์ และเรื่องราวความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ให้ผมได้ฟังอย่างต่อเนื่อง           ถ้าดูจากภายนอก เขตสังฆรักษ์พนมเปญ (Vicariate of Phnom Penh) ซึ่ง ผมทำงานอยู่ มีการเปลี่ยนแปลงไปพอสมควรทั้งทางกายภาพ ผู้คน และพระศาสนจักร ที่พนมเปญ เริ่มมีถนนลอยฟ้า ตามที่เขาเข้าใจคือ...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่ 10

       งานฉลองชุมชุนแห่งความเชื่อ        ธรรมเนียมการ “ฉลองชุมชนแห่งความเชื่อ” หรือเรียกกันสั้นๆว่า “ฉลองวัด” ของพระศาสนจักร ในประเทศไทยเรา เริ่มมีมานานเท่าไหร่ ก็ยังไม่มีใครทราบแน่ชัด แต่ถ้าจะสัณนิษฐาน ก็คงจะเริ่มเมื่อ บรรดาธรรมทูต ได้เริ่มก่อร่างสร้างกลุ่มคริสตชน และใช้การฉลองชุมชน เป็นการอบรม และการสั่งสอน ความเชื่อ เพราะตามธรรมเนียมดั้งเดิมของคริสตชนเรา จะมอบชุมชนแห่งความเชื่อ ไว้ในความดูแลของ พระเป็นเจ้า แม่พระ นักบุญหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างตามธรรมเนียมปฏิบัติของพระศาสนจักร                   การฉลองนั้น ไม่ได้แค่เป็นเพียงแค่การเตรียมจิตใจคริสตชนเท่านั้น แต่ยังเป็นโอกาส ที่จะเปิด ชุมชนให้เพื่อนบ้าน คนต่างศาสนาเข้ามาร่วมยินดี ด้วยการละเล่นต่างๆ การแสดงและการเลี้ยงอาหาร ซึ่งเป็นเครื่องหมายของความชื่นชมยินดี และการแบ่งปัน                 ผมมองเห็นว่า การฉลองชุมชนแห่งความเชื่อนั้น ต้องได้รับอิทธิพลอย่างมาก จากพระศาสนจักร ตะวันตก บวกผสมการปฏิบัติแบบตะวันออกได้อย่างลงตัว ที่ประเทศอิตาลี หรือหลายประเทศในยุโรป...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่ 9

พระศาสนจักรของคนจน           หลังจากพระศาสนจักรคาทอลิก ได้พระสันตะปาปาองค์ใหม่ นามว่า “ฟรังซิส” นับเป็นเวลาอีก ช่วงหนึ่งที่ประวัติศาสตร์ จะต้องจารึก ถึงการเปลี่ยนแปลง แน่นอนว่า เราไม่ทราบว่าจะเกิดการ เปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นอีกในอนาคต แต่มีเครื่องหมายบางอย่าง อย่างเป็นนัยสำคัญ ที่กระตุ้นเตือน จิตสำนึกของคริสตชนทุกคนว่า เราในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของพระศาสนจักรคาทอลิกสากล ย่อมนิ่งดูดายเฉยๆ ไม่ได้แน่ หากเห็นหัวหน้า หรือผู้นำของเรา ได้เรียกร้องให้ลูกๆ ของพระศาสนจักร ได้ทำบางสิ่งบางอย่าง และสิ่งหนึ่งที่พระองค์           เน้นก็คือ “ทำให้พระศาสนจักรเป็นของคนยากจน” ซึ่งพระสันตะปาปา ไม่เพียงแต่เรียกร้องด้วยคำพูด แต่พระองค์ได้ทำอะไรหลายๆ อย่าง เพื่อปฏิเสธ สิ่งที่ออกจะเป็นสิ่งที่หรูหราเกินไป ซึ่งถ้าเราอยู่ในฐานะแบบพระสันตะปาปา จะเห็นว่า ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ และคงยากมากๆ ที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรสักอย่าง เพราะตำแหน่ง ที่เป็นผู้นำสูงสุดทั้งทางโลกและ ทางธรรม บวกกับประวัติศาสตร์อันยาวนานของสถาบัน หรือการฝืนประเพณีที่ดูเหมือนดี แต่มันหรูหรา...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่ 8

มอนเต คาสสิโน (Monte Cassino)       วันนี้เป็นวันเดินทางแสวงบุญอีกวันหนึ่งแต่เป็นวันที่รับประสบการณ์มากอีกวันหนึ่งเช่นกันพวกเราสี่สิบกว่าคนที่มาเข้าหลักสูตร ผู้ให้การอบรมในบ้านเณร ได้เหมารถไปแสวงบุญที่สักการะสถานนักบุญปีโอพระสงฆ์กาปูชินที่ได้รับอัศจรรย์แต่เนื่องจากผมเคยไปแล้วเลยตัดสินใจร่วมเดินทางไปแค่มอนเตคาสสิโนซึ่งเป็นอารามอยู่บนภูเขา(สูง 520 เมตร) ห่างจากโรมไปทางใต้ประมาณ๒ชั่วโมง(130 กิโลเมตร)ที่นี่เป็นอารามเก่าแก่จุดเริ่มต้นของคณะเบเนดิกติน (ค.ศ. 529)     ปากทางเข้าก่อนถึงรั้วอาราม   สมาชิกกลุ่มใหญ่ได้มาแวะประมาณสองชั่วโมงก็เดินทางต่อส่วนผมกับเพื่อนคพ.อาเล็กซานโดรกาบรีเอลชาวอาเจนตินาอยู่ร่วมมิสซาวันอาทิตย์ที่นี่(10.30) กับบรรดาสมาชิกเบเนดิกตินและสัตบุรุษเป็นมิสซาเกรโกเรียนผสมอิตาเลียนได้สัมผัสถึงบรรยากาศที่ศักดิ์สิทธิ์พระแท่นหลักที่ใช้ประกอบพิธียังเป็นแบบเก่าอยู่คือหันหลังให้สัตบุรุษด้านหลังของพระแท่นเป็นที่เก็บพระธาตุนักบุญเบเนดิกต์ (St.Benedict of Nursia)และนักบุญสกอลัสติกาทั้งสองท่านเป็นนักบุญที่ยิ่งใหญ่มากในตอนเริ่มยุคกลางโดยเฉพาะนักบุญเบเนดิกต์ซึ่งเป็นองค์อุปถัมภ์ของยุโรป นักบุญเบเนดิกต์และนักบุญสกอลัสติกา เดิม ก่อนสมัยท่านนักบุญ เป็นอารามของคนต่างศาสนา ที่สร้างขึ้นเพื่อเทพอปอลโล แต่ท่านได้มา ปรับและสร้างใหม่เป็นอาราม ซึ่งท่านได้อยู่ที่นี่คนตลอดชีวิตของท่าน ท่านนักบุญได้วางรากฐานและได้ออก พระธรรมวินัยของพวกฤษี ที่ใช้ทั่วไปในยุคของท่านและต่อมาได้มีอารามเบเนดิกตินทั่วยุโรป                  คณะนี้ได้มีบทบาทตลอดประวัติศาสตร์ของพระศาสนจักร ได้ส่งธรรมทูตไปหลายพื้นที่ทั้งใน และนอกยุโรป  ใน ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อารามแห่งนี้ ได้ถูกฝ่ายพันธมิตรทิ้งระเบิดจนเสียหาย อย่างหนัก แทบไม่เหลือซาก แต่โชคดีอยู่อย่างหนึ่งว่า ตอนเริ่มสงคราม เมื่อเยอรมันเข้ายึด(1942) เจ้า...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่ 7

ปีแห่งความเชื่อ กับงานด้านกระแสเรียก             ในปีแห่งความเชื่อ ที่พระสันตะปาปากิตติคุณ เบเนดิกต์ ที่ 16  ได้ ทรงริเริ่มนี้ เป็นหน้าที่รับผิดชอบ หลัก ของสมณสภาเพื่อส่งเสริมการประกาศพระวรสารใหม่ โดยจัดโครงการและกิจกรรมตลอดปี เพื่อส่งเสริมความเชื่อ ทั้งนี้ ในส่วนของแต่ละมิสซังและสังฆมณฑลทั่วโลก ก็มีแตกต่างกันไป แต่สำหรับที่โรม ในฐานะศูนย์กลาง ได้จัดกิจกรรมต่อเนื่องตลอดปี โดยเฉพาะในหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับ การแสวงบุญที่โรม ได้มีเวบไซด์โดยเฉพาะชื่อ www.operaromanapellegrinaggi.org เพื่อติดตามกิจกรรม ต่างๆ ซึ่งจัดที่กรุงโรม กิจกรรมที่จัดผ่านมาแล้วในปี 2013 มีดังนี้คือ งานเปิดปีความเชื่อ, วันโปรดศีลกำลังเยาวชน(27-28 เมษายน), วันแห่งความเป็นพี่น้องและกิจศรัทธาสาธารณะ(3-5 พฤษภาคม), วันแห่งการเฉลิมฉลองสมณสาน์สข่าวดีแห่งชีวิต(15-16 มิถุนายน), กิจกรรมการแสวงบุญสู่หลุมศพนักบุญ เปโตรของบรรดาสามเณร, โนวิส และผู้เกี่ยวข้องงานด้านกระแสเรียก(4-7กรกฏาคม) ซึ่งผมจะแบ่งปัน เกี่ยวกับงานนี้ครับ ส่วนกิจกรรมที่เหลือคือ วันชุมนุมครูคำสอน (26-29 กันยายน ซึ่งได้ข่าวว่าจะมีตัวแทน จากประเทศไทยเรามาร่วมด้วย) และวันแม่พระ (12-13 ตุลาคม) ก็จะจบกิจกรรมปีแห่งความเชื่อ 2012-2013             สำหรับงานด้านกระแสเรียกนี้ กิจกรรมวันแรก(4/7/13) ตอน บ่าย เริ่มจากบรรดาสามเณร โนวิส ผู้ฝึกหัด...

Continue reading

บทความของมิสชั่น ฉบับที่ 6

งานแพร่ธรรมกับสิ่งแวดล้อม            “ปัจจุบันมนุษย์กำลังตกอยู่ในอันตรายยุคนี้เป็นยุควิกฤติของระบบมนุษยนิเวศวิทยามันวิกฤติขึ้นเรื่อยๆไม่ใช่เพราะปัญหาเศรษฐกิจแต่เป็นเพราะปัญหาจริยธรรมยุคนี้ถูกขับเคลื่อนด้วยเศรษฐกิจและการเงินแต่กลับขาดจริยธรรม”…นี่เป็นส่วนหนึ่งของบทเทศน์ที่พระสันตะปาปาฟรังซิส ได้ตรัสในวัน สิ่งแวดล้อมโลก  ต่อหน้าผู้มาเข้าเฝ้าเกือบแสนคน ที่จัตุรัสนักบุญเปโตร วาติกัน (5/6/2013)                   “เมื่อต้องกล่าวถึงธรรมชาติพ่อนึกถึงเรื่องราวในหนังสือปฐมกาลพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ มาเป็นผู้ปกป้องและเพาะปลูกทรัพยากรธรรมชาติการปกป้องและเพาะปลูกก็คือการแบ่งปันสิ่งที่มีให้ผู้อื่นพระเจ้าทรงคาดหวังให้เราดูแลโลกเหมือนกับสวนของพระองค์แต่หลายครั้งเราทำลายสวนแห่งนี้มากกว่า จะปกป้องธรรมชาติ”…                 เป็น ความจริงที่เราเห็นกันอยู่ว่า การใช้ทรัพยากรต่างๆ ของมนุษย์ในโลกปัจจุบัน โดยเฉพาะใน ประเทศที่ร่ำรวยกว่า เผาผลาญทรัพยากรธรรมชาติมากกว่าประเทศยากจนหลายเท่านัก และหลายครั้ง ความ ไม่ยุติธรรมในสังคม ความโลภ ความเห็นแก่ตัว สิ่งเหล่านี้แสดงออกมาผ่านทางการทำลายสิ่งแวดล้อม พระสันตะปาปาจึงได้ทรงตรัส ถึงความจริงในเรื่องนี้ว่า “การเพาะปลูกและเอาใจใส่ที่พ่อกล่าวถึงนี้ไม่ได้หมายความแค่ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับสิ่งแวดล้อมแต่ยังรวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับ สิ่งสร้างของพระองค์นั่นคือความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์” …ใช่แล้วครับ  ไม่ใช่แค่ เพื่อสิ่งแวดล้อม เท่านั้น แต่ประเด็นใหม่อยู่ที่ “มนุษย์”เอง ก็เป็นสิ่งแวดล้อมของกันและกัน                 สิ่งหนึ่งที่บรรดาธรรมทูตได้ทำในประเทศมิสซังต่างๆคือการให้การศึกษา การให้โอกาส แก่คนยากจน การพยายามให้ความเชื่อนำการกระทำทุกอย่างเพื่อมุ่งสู่พระเจ้าแต่ในยุคของเรา ต้องมองในแนวราบมากขึ้น คือ ไม่ใช่แค่เพียงการคืนความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า  แต่เป็นการผลักดันให้มนุษย์มองกลับไปเห็นความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ด้วยกัน และที่สุดระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมด้วย                ...

Continue reading